Geef jongens de ruimte en meisjes een Barbie


3

First of all, de titel is een beetje misleidend. Voordat iedereen massaal valt over mijn gender specifieke uitspraak; ik maak natuurlijk maar een grapje. 

SIRE lanceerde deze week de campagne; “Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn?” Om Nederlandse opvoeders aan het denken te zetten over hun gedrag ten aanzien van jongens. Jongens zouden de ruimte moeten krijgen om zich te ontwikkelen op de manier die bij hen past. En de pleuris brak los… In ieder geval, op mijn facebooktijdlijn, maar ook in de media werd de campagne breed opgepakt. Voorstanders die vinden dat de feiten die ten grondslag liggen aan deze campagne niet genegeerd mogen worden vs de tegenstanders die, terecht, de vraag stellen; maar wat is dan typisch jongensgedrag? Waarom gedrag gender specifiek maken? Enigszins generaliserend klinkt het namelijk wel.

Als trotse bezitter van twee jongens en twee meisjes heb ik mezelf even tot ervaringsdeskundige gebombardeerd.
Zijn verschillen tussen meisjes en jongens aangeboren of aangeleerd? Vanuit de wetenschap zijn hierover uiteenlopende opvattingen. En ik zou mijn vingers hier niet aan durven te branden.

Jongens vs meisjes

Eerlijk is eerlijk, ik doe het ook. Heel erg vaak zelfs. Het gedrag van mijn jongens en meiden vergelijken en hier een stickertje op plakken. Wanneer de boys voor de 125ste keer op één dag op elkaar duiken, zonder dat daar enige aanleiding voor is, zeg ik; ja hoor, typisch jongens. Of wanneer er eentje onbesuisd en belachelijk hard aan komt crossen op z’n fiets om vervolgens tegen de poort tot stilstand te komen (auw, pijn), dan zeg ik het ook. Want nog nooit heb ik één van mijn meiden zoiets zien doen. 
Andersom doe ik het ook hoor. Wanneer ik een discussie van een uur aan moet gaan over de vraag “Wil je je even aan gaan kleden nu?” Of wanneer Fajah alle namen vertelt van haar toekomstige (5!) kinderen. 

IMG_8773

Aan de andere kant

Maar de grens, als deze er al is, is altijd vaag. Wat is typisch jongens, wat typisch meisjes en wat is gewoon karakter? Mijn jongens kunnen uren met poppen spelen, samen met hun zus. Mijn meiden rauzen graag buiten door de bossen en klimmen in hogere bomen dan de boys. 



Ergens begrijp ik de SIRE campagne wel… Zij het provocerend omschreven en daarmee enigszins voorbijgaand aan de boodschap. En het zette me natuurlijk ook aan het denken; beperk ik mijn jongens misschien teveel? Ik roep heel veel vaak dingen als “doe eens rustig”, “denk toch eens na voordat je iets doet” en “als je maar voorzichtig bent”.

Mijn persoonlijke mening:

Laat kinderen gewoon kinderen zijn. Geef ze ruimte om te spelen, te ontdekken, te vallen en te leren op te staan. Jongens en meisjes. Stop met labelen! Ook het per se niet willen labelen is een vorm van stickertje plakken. Omarm de verschillen, maar ook de overeenkomsten en alles daartussenin. 

Wat vinden de kids zelf eigenlijk?

Ik besloot het ze gewoon te vragen. Wat vinden zij van jongens en meisjes? De verschillen? Wat vinden ze leuk om te doen?
En behalve de fysieke verschillen, noemden ze ook andere verschillen. En later deden ze deze weer te niet. Eigenlijk vonden ze het maar een beetje een rare discussie. 
“Eigenlijk zijn jongens en meisjes gewoon hetzelfde en ook weer niet.” 

Bekijk hieronder hoe mijn kids denken over de verschillen tussen jongens en meisjes.

Hoe denken jullie over de SIRE campagne?


3