De huisartsenpost


And we’re back? 

Ja hoor, vrijdagavond rond half elf, Esra komt thuis van haar presentatie van de gymnasiumdagen en ik hang in chillmodus op de bank. “Mama, ik denk dat ik naar de dokter moet.” Ik schiet overeind: “Wat is er nu weer gebeurd!” Mevrouwtje is tegen een deur aangerend, een deur die je moest trekken in plaats van duwen. Kind van d’r vader, maar uitgerekend dat heeft ze van mij. 

 Haar arm ziet er inderdaad een beetje gek uit. En ik baal een beetje. Ik baal omdat dit soort dingen nooit om, pak m beet, dinsdagmiddag rond 14.30 gebeuren, maar op de meest onmogelijke tijden ’s nachts of in ’t weekend, of een combinatie van beide. Ik baal ook omdat ik me bezwaard voel. Dokters zijn erg druk, ze hebben vast wat beters te doen dan naar de blauwe plek op mijn kinds arm te kijken. Ik vind het altijd moeilijk wanneer wel, wanneer niet naar de dokter. De uitdrukking; beter een keer te vaak dan te weinig, is niet echt aan mij besteed. Zo heeft Esra vorig jaar wekenlang met een gebroken knie gelopen, omdat wij dachten dat het wel meeviel. Maar ook voor moeders geldt; al doende leert men. Silvijn was onlangs precies op tijd, lees ook In het ziekenhuis. Omdat Esra wit wegtrekt en misselijk is van de pijn, besluiten we toch maar te bellen. We mogen komen om 00:30 uur, want het is erg druk. Enigszins vervelend want eenmaal aangekomen moeten we nog dik een half uur wachten, maar ik besef me terdege, er zijn deze nacht heel veel mensen die dringend medische hulp nodig hebben. Godzijdank heeft Esra alleen maar een zere arm. 

In de wachtkamer komt op een informatiebord voorbij wat een bezoek aan de huisartsenpost eigenlijk kost: 

Tarieven per 1 januari 2017

Consult op de huisartsenpost €101,09
Visite aan huis €151,63
Telefonisch consult €25,-
Herhalingsrecept €25,- 

 Dit wordt overigens vergoed door de verzekering, mits deze bekend is. 

Maar wanneer bel je eigenlijk de huisartsenpost? 

Deze bel je wanneer je met spoed huisartsenhulp nodig hebt, buiten de tijden dat je eigen huisartspraktijk open is. Spoed betekent in dit geval ‘een ziekte of letsel waarbij een eerste onderzoek of behandeling om medische redenen niet kan worden uitgesteld tot het eerstvolgende spreekuur van de eigen huisarts’. Best belangrijk is om de juiste route te weten, anders kun je helaas wel eens voor onaangename kosten komen te staan. In dit filmpje wordt eea kort en overzichtelijk uitgelegd.  

Ook handig is de app: Moet ik naar de dokter? Deze is gratis te downloaden.



Esra wordt eerst gezien door de dienstdoende huisarts. Ja de arm doet pijn, heel erg zelfs, dus een röntgenfoto moet uitsluitsel bieden. De foto moet voorgelegd worden aan een arts en deze zal uiteindelijk met een uitslag komen. Omdat elleboogletsel vermoed wordt, maar de foto niet volledig uitsluitsel biedt, mogen we niet naar huis maar worden we overgedragen aan het ziekenhuis.

 Midden in de nacht door de gangen van het medisch spectrum met een meisje dat bijna omvalt van de pijn. Toch zijn we opgelucht want er is in ieder geval geen sprake van een gecompliceerde breuk. We worden gezien door een arts en ook deze vermoedt een breuk die niet duidelijk zichtbaar is op de foto’s. Blijkbaar is een kleine breuk in de elleboog moeilijk te zien. Ik voel me toch weer bezwaard dat we zijn gekomen. Een kleine breuk had ook wel kunnen wachten tot de volgende dag. Maar ja, dan was het zaterdag geweest en waren we nog op de huisartsenpost terechtgekomen. Esra krijgt een drukverband en een afspraak voor volgende week. Het is ontzettend druk, ziekenhuispersoneel rent door de gangen om 3 uur ’s nachts en ik heb inmiddels 5 bedden voorbij zien komen. Ik weet ook wel dat die mensen gewoon hun werk doen, maar toch, respect! En bedankt ook dat jullie midden in de nacht naar de zere arm van m’n dochter keken?